Χρόνος και Υλικά; Όχι!

του Jon «Maddog» Hall, προέδρου του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Linux International και πρωτοπόρο στο χώρο του GNU/Linux παγκοσμίως

Το άρθρο αναδημοσιεύεται κατόπιν αδείας του κυρίου Hall καθώς και του υπεύθυνου επικοινωνίας του Linux Professional Institute, Scott Lamberton.

Πρόσφατα παρατήρησα οτι οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν οτι υπάρχει μόνο μια επιχειρηματική φιλοσοφία για το Ελεύθερο Λογισμικό, και αυτή είναι η χρέωση για «χρόνο και υλικό». Στην πραγματικότητα αυτή είναι μια πολύ κακή επιχειρηματική φιλοσοφία και οδηγεί πολύ γρήγορα την προγραμματιστική κοινότητα σε μικρές απολαβές

Έχω γνωρίσει αρκετές επιχειρηματικές φιλοσοφίες σχετικά με το Ελεύθερο Λογισμικό και θα γράψω για μερικές από αυτές εδώ. Αλλά πρώτα θα ήθελα να συζητήσω την έννοια του «χρόνου και ύλης» η οποία συχνά συνδέεται με το «Τελικό Κόστος Ιδιοκτησίας» (Total Cost of Ownership). και την έννοια της «Ανταπόδωσης της Επένδυσης» ή με την αξία της λύσης, η οποία νομίζω οτι κάνει τη διαφορά στο ΕΛ/ΛΑΚ.

Στον κόσμο του ιδιοταγούς λογισμικού μπορεί να προσπαθείτε να εφαρμόσετε ένα τετράγωνο «κουτί» ενός λογισμικού σε μια στρογγυλή «τρύπα» ενός προβλήματος. Θα πρέπει να τοποθετήσετε όσα «τετράγωνα κουτιά» λογισμικού θέλετε (των οποίων δεν μπορείτε να αλλάξετε το σχήμα, αλλά ούτε και να μετασχηματίσετε τη λύση) αλλά πάντα θα υπάρχει ένα «επιχειρηματικό πρόβλημα» το οποίο θα εμφανιστεί από το πουθενά και θα σας αναγκάσει να αλλάξετε τον τρόπο με τον οποίο ο πελάτης σας εργάζεται, μόνο και μόνο για να εφαρμοστεί το λογισμικό.

 

Πολλοί άνθρωποι θα προσπαθήσουν έπειτα να αγοράσουν ένα πολύ μεγάλο πακέτο, αλλά αυτό δημιουργεί το πρόβλημα των μεγαλύτερων απαιτήσεων σε υπολογιστική ισχύ, επιπλέον εκπαίδευσης για τη λύση (καθώς το λογισμικό γίνεται όλο και πιο πολύπλοκο) και επιπλέον χρεώσεις συντήρησης.

Με το Ελεύθερο λογισμικό μπορείτε να εφαρμόσετε πακέτα να δουλέψουν καλύτερα, αλλάζοντας τον πηγαίο κώδικα των πακέτων ανάλογα με τις ανάγκες σας. Μπορείτε να πάρετε μέρη άλλων πακέτων και να τα ενσωματώσετε στη λύση σας.

Πιο σημαντικό απ’ όλα, μπορείτε να αλλάξετε τη λύση ώστε να την κάνετε πιο ευέλικτη από τη λύση του ανταγωνιστή και να δώσετε καλύτερα και γρηγορότερα αποτελέσματα. Εαν όλοι χρησιμοποιούν το ίδιο, απαράλλακτο, κλειστού κώδικα λογισμικό, πως μπορείτε να καινοτομήσετε ώστε να πάρετε το προβάδισμα από τον ανταγωνιστή;

Χρόνια πριν, θα μπορούσα να μπω σε μια εταιρεία για να δω το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν. Θα τους ρωτούσα «Πόσο σας κοστίζει αυτό κάθε χρόνο;» Έπειτα θα τους ρωτούσα πόσο θα με πληρώναν για να φτιάξω αυτό το πρόβλημα. Από αυτά τα δεδομένα θα καθόριζα την τιμή της προσφοράς μου. Παρατηρήστε οτι δεν συζήτησα ούτε για πόσο χρόνο θα μου πάρει, ούτε πόσο η λύση θα κόστιζε. Ρώτησα μόνο για το όφελός τους. Εαν κατέληγα οτι η λύση θα κόστιζε περισσότερο απ’ ότι θα ωφελούσε τον πελάτη, τους το εξηγούσα και συχνά απέρριπτα αυτή τη δουλειά. Μερικές φορές η λύση θα έπαιρνε μόλις μερικές ημέρες για να υλοποιηθεί και κέρδιζα αρκετά χρήματα.

Εκείνες τις ημέρες έπρεπε να γράψει κανείς όλο τον κώδικα από την αρχή. Σήμερα μπορεί κανείς να ξεκινήσει την εργασία του παίρνοντας ένα μέρος της λύσης από την μεγάλη δεξαμενή του Ελεύθερου Λογισμικού και έπειτα να την προσαρμόσει στις ανάγκες του πελάτη.

Μια άλλη επιχειρηματική φιλοσοφία πραγματεύεται την μείωση του κόστους της λύσης και έτσι κερδίζετε περισσότερα χρήματα απ’ ότι εκτιμά ο πελάτης.

Ένας φίλος μου είχε μεγάλες ποσότητες λογισμικού που είχανε γράψει οι μηχανικοί του. Αυτοί ξόδευαν όλο και περισσότερο χρόνο μόνο για τη μεταφορά του λογισμικού σε διαφορετικές πλατφόρμες και για ποιοτικό έλεγχο. Τίποτα από τα δυο δεν δημιούργησε ποτέ αρκετά κέρδη, καθώς οι πελάτες επιθυμούσαν και τα δυο. Οι μηχανικοί δεν ήταν χαρούμενοι γιατι δεν ήταν πλέον «καινοτόμοι».

Ο φίλος μου αποφάσισες να κάνει το μεγαλύτερο μέρος του λογισμικού του «Ανοικτού Κώδικα» και δημιούργησε μια κοινότητα η οποία θα το μετέφερε σε διαφορετικές πλατφόρμες και θα έκανε ένα μέρος του ποιοτικού ελέγχου του. Έπειτα επανακαθοδήγησε τους μηχανικούς του να γράψουν κλειστού κώδικα modules προχωρημένης διαχείρισης για το λογισμικό και να στοχεύσουν στους επιχειρηματικούς πελάτες. Δημιούργησε τον ιστότοπο της κοινότητας στον δικό του server και επέτρεψε στους πελάτες να κατεβάσουν το ΕΛ/ΛΑΚ και εαν ο πελάτης ήταν ένας μεγάλος επιχειρηματικός πελάτης θα τον καλούσε και θα του προσέφερε προς πώληση το ιδιοταγές λογισμικό διαχείρισης. Όσο ο καιρός περνούσε η κοινότητα άρχισε να εφαρμόζει τα ιδιοταγή modules στο ΕΛ/ΛΑΚ, έτσι ελευθέρωσε τον κώδικα για τα modules και ανέβασε τους μηχανικούς του ένα επίπεδο πάνω. Το κόστος των πωλήσεων μειώθηκε, το κόστος της υποστήριξης έπεσε δραμματικά, η παραγωγή ανέβηκε, οι μηχανικοί ήταν χαρούμενοι και κέρδισε περισσότερα από κάθε άλλη χρονιά.

Ενας άλλος φίλος αγόρασε μια κλειστού κώδικα προϊόντων εταιρεία της οποίας το προϊόν πωλούνταν περίπου US $2.000, με τις πωλήσεις να κυμαίνονται γύρω στα δυο αντίγραφα ανα τρίμηνο. Παρατήρησε οτι το 60% των εταιρειών που είχαν αγοράσει το λογισμικό, αγόρασαν επίσης εκπαίδευση και άλλα συμβόλαια υποστήριξης.

Έκανε το λογισμικό του ΕΛ/ΛΑΚ και 2000 άνθρωποι το τρίμηνο άρχισαν να λαμβάνουν το λογισμικό και να το χρησιμοποιούν. Το 60% αυτών αγόρασε συμβόλαια υποστήριξης. Η εταιρεία πήγαινε καλά.

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να που οτι αυτά δεν είναι έργα αγνού «Ελεύθερου Λογισμικού», όμως οι πελάτες ήταν σε θέση να απολαύσουν σε μεγάλο βαθμό τα ωφέλη του Ελεύθερου Λογισμικού και στις δυο περιπτώσεις και οι εταιρείες συνέχισαν να εκμεταλλεύονται τα προτερήματα του ΕΛ/ΛΑΚ και να δημιουργούν θέσεις εργασίας.

Γι’ αυτό παρακαλώ, αρχίστε να ψάχνετε περισσότερο για επιχειρηματικές φιλοσοφίες και μονοπάτια, εκτός της «χρέωσης χρόνου και ύλης». Η «χρέωση χρόνου και ύλης» είναι ένας δρόμος που είναι στρωμένος με αγκάθια.

0