Το ξεκίνημα

του Jon «maddog» Hall, προέδρου του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Linux International και πρωτοπόρο στο χώρο του GNU/Linux παγκοσμίως. Το άρθρο αναδημοσιεύεται κατόπιν αδείας του κυρίου Hall καθώς και του διευθυντή επικοινωνίας του LPI, Scott Lamberton.

Ήταν αρχές του 1998 και η εμπορική πλευρά του Ελεύθερου Λογισμικού και Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα (ΕΛ/ΛΑΚ) είχε αρχίσει να ανθίζει. Ενθουσιώδεις χρήστες υπολογιστών και οι ερευνητές είχαν ασπαστεί το ΕΛ/ΛΑΚ λίγο καιρό πριν, αλλά ενώ κάποιες εταιρείες το χρησιμοποιούσαν και ορισμένες άλλες κερδίζανε χρήματα από αυτό, οι περισσότερες εξακολουθούσαν να περνάνε μια «μεταβατική» περίοδο. Οι πιο πολλές εμπορικές επιχειρήσεις, δεν θεωρούσαν ότι το ΕΛ/ΛΑΚ ήταν μια πραγματικότητα, και σίγουρα δεν το αντιμετωπίζανε με την ίδια σοβαρότητα όπως ο περισσότερος κόσμος σήμερα.

Αυτή ήταν λοιπόν η στιγμή που μερικές από τις εταιρείες-μέλη του οργανισμού Linux International άρχισαν να σκέφτονται σχετικά με την προσπάθεια πιστοποίησης για τους επαγγελματίες του ΕΛ/ΛΑΚ. Το συγκεκριμένο πρόβλημα που διαπιστώσαμε τότε είχε να κάνει με τις μικρές επιχειρήσεις που χρειάζονταν επαγγελματίες ΕΛ/ΛΑΚ, οι οποίες όμως δεν ήταν αρκετά εξοικειωμένες με αυτό ή ακόμη και εμπορικά συστήματα Unix ώστε να είναι σε θέση να προσλάβουν καλό προσωπικό. Καθώς η ζήτηση για το προσωπικό ΕΛ/ΛΑΚ μεγάλωσε, χρειαστήκαμε ένα καλό τρόπο που να πιστοποιεί ότι ένας εν δυνάμει εργαζόμενος που υποβάλλει αίτηση για μια θέση ήξερε περισσότερα από το τι σημαίνει «ΕΛ/ΛΑΚ». Αυτό ήταν ιδιαίτερα σημαντικό στον τομέα των διαχειριστών συστημάτων.

Φανταστείτε ο μάνατζερ μιας μικρής τράπεζας ή ενός κτιρίου γραφείων να πρέπει να προσλάβει έναν επαγγελματία ΕΛ/ΛΑΚ για συστήματα GNU/Linux, αλλά δε γνωρίζει τι ερωτήσεις να υποβάλλει κατά τη διάρκεια της συνέντευξης. Φυσικά θα εξεταστούν τα βιογραφικά των υποψηφίων και θα υπάρξει επικοινωνία με τους προηγούμενους εργοδότες τους, αλλά θα πρέπει να υπάρχει κάτι παραπάνω που θα μπορούσε να προστεθεί στο μίγμα ώστε να καθοριστεί η ποιότητα του ανθρώπου μπροστά τους. Παρ’ ότι οι πιστοποιήσεις δεν είναι τέλειες, ένα καλό αποτέλεσμα μπορεί να βοηθήσει να διαχωριστεί η ήρα από το σιτάρι.

Πιστοποιήσεις υπήρχαν ήδη, φυσικά. Εταιρείες όπως η Microsoft, Cisco, Oracle, Novell και άλλες μεγάλες εταιρείες παρείχαν μαθήματα πιστοποίησης για τα δικά τους προϊόντα. Ομοίως, ορισμένες από τις μεγαλύτερες διανομές, όπως η Red Hat και SuSE ανέπτυσσαν μαθήματα πιστοποίησης για τις διανομές τους.

Ωστόσο, αυτές οι πιστοποιήσεις είναι χαρακτηριστικές για ένα συγκεκριμένο προϊόν ή ομάδα προϊόντων. Δεν υπήρχαν πιστοποιήσεις που να ήταν «γενικές» για συστήματα ΕΛ/ΛΑΚ, και πολλοί άνθρωποι στη διαχείριση συστημάτων δεν ήθελαν να πάρουν πιστοποίηση για κάθε μία από τις πολλές διανομές του GNU/Linux που υπάρχουν, δεδομένου πως ορθώς αντιλαμβάνονταν ότι μεγάλο μέρος της γνώσης είναι μοιρασμένο σε όλες διανομές μέσα από τη χρήση κοινών υποσυστημάτων. «Η σύνταξη bash είναι σύνταξη bash».

Μια μικρή ομάδα ανθρώπων δημιουργήθηκε για να συζητήσει τα χαρακτηριστικά ενός οργανισμού πιστοποίησης. Θεωρήσαμε ότι η πιστοποίηση πρέπει να διαχωρίζεται από την κατάρτιση, έτσι ώστε οι άνθρωποι να επιτύχουν τη γνώση για την πιστοποίηση με όποιο τρόπο επιθυμούσαν. Εκπαίδευση θα μπορούσε να έχει κανείς με τη μορφή διαλέξεων-εργαστηρίων, ή διαβάζοντας ένα βιβλίο και εφαρμόζοντας ο,τι μαθαίνει με πρακτική εξάσκηση, με την ανάγνωση πληροφοριών στο Διαδίκτυο, ή να μάθει «παίζοντας με τις λάσπες».

Ο διαχωρισμός της πιστοποίησης από την εκπαίδευση, επίσης, συνέβαλε στη μείωση της επιθυμίας να αλλάξει η πιστοποίηση, ώστε να επιτευχθούν μεγαλύτερες πωλήσεις στην κατάρτιση.

Άλλοι στο νεοσύστατο οργανισμό Linux Professional Institute θεώρησαν ότι το LPI θα πρέπει να είναι μη-κερδοσκοπικός οργανισμός. Στο πνεύμα του ΕΛ/ΛΑΚ, ενώ γνωρίζαμε ότι η πιστοποίηση θα κόστιζε χρήματα και για την εφαρμογή και τη διαχείριση θα έπρεπε να υπάρξει έμμισθο προσωπικό, είχαμε επίσης την αίσθηση ότι η πιστοποίηση δεν θα πρέπει να αποτελεί μέρος ενός κερδοσκοπικού οργανισμού.

Θέλαμε η πιστοποίηση να είναι παγκόσμια και σεβαστή. Δυστυχώς, κατά τη στιγμή της ίδρυσης του LPI, υπήρχαν κάποιες πιστοποιήσεις που ήταν τόσο κακοφτιαγμένες και η διαχείρισή τους τόσο κακή που είχαν γίνει περίγελος της βιομηχανίας και συνεπώς, άχρηστες σε όλους. Το LPI ήθελε να αποφύγει αυτά τα ζητήματα.

Από αυτές τις ανάγκες το LPI διαμόρφωσε ορισμένες στρατηγικές.

Οι εξετάσεις θα έπρεπε να αναπτυχθούν με τη συμβολή της κοινότητας ΕΛ/ΛΑΚ. Η κοινότητα θα βοηθούσε στον προσδιορισμό του πεδίου των εξετάσεων συνολικά, καθώς και το πεδίο των ατομικών εξετάσεων.

Για παράδειγμα, ποιο θα έπρεπε να είναι το σύνολο ικανοτήτων ενός νέου διαχειριστή συστημάτων σε αντιδιαστολή με ένα ανώτερο πρόσωπο; Αυτό είναι γνωστό ως «Job Task Analysis» (JTA), και στην πρώτη JTA, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 1999, συμμετείχαν πάνω από 1400 διαχειριστές συστημάτων από όλο τον κόσμο. Οι συμμετέχοντες απαρίθμησαν τα είδη των καθηκόντων που έπρεπε να γίνουν από τον κατώτερο ή τον ανώτερο διαχειριστή συστημάτων. Οι έρευνες JTA αξιολογήθηκαν, αναλύθηκαν και διατυπώθηκαν σε στόχους για κάθε μια από τις προβλεπόμενες εξετάσεις. Σήμερα οι JTAs συνεχίζουν να πραγματοποιούνται για τα διαφορετικά επίπεδα των εξετάσεων LPIC σε διάφορες χρονικές στιγμές, με τον τελευταίο γύρο να έχει διεξαχθεί το 2008 και το 2009.

Μόλις καθοριστεί το σύνολο ικανοτήτων, ποιες σειρές ερωτήσεων θα υποβάλλατε στον υποψήφιο για να διαπιστώσετε αν έχει πραγματικά τη γνώση; Μόλις καθοριστεί το είδος των ερωτήσεων που πρέπει να τεθούν, ποιες ακριβώς ερωτήσεις θα υποβληθούν και ποια θα ήταν η κατάλληλη απάντηση; Για ακόμα μια φορά το LPI απευθύνθηκε στην ευρεία κοινότητα των διαχειριστών συστημάτων ΕΛ/ΛΑΚ ώστε να συμβάλουν στη διαμόρφωση μιας ομάδας ερωτήσεων και απαντήσεων για τις εξετάσεις τους.

Το LPI χρησιμοποιεί τεχνικές όπως Εφαρμοσμένη Ψυχομετρία (Applied Psychometrics), μια επιστήμη που διδάσκεται στο Πανεπιστήμιο Fordham της Νέας Υόρκης, στον κλάδο της δημιουργίας εξετάσεων. Η Ψυχομετρία εξετάζει τα αποτελέσματα των εξετάσεων για να διαπιστωθεί εάν τα αποτελέσματα είναι έγκυρα και δεν ακυρώνονται με την ύπαρξη μιας ερώτησης που επηρεάζει τις απαντήσεις σε άλλες ερωτήσεις είτε θετικά είτε αρνητικά. Η Ψυχομετρία αξιολογεί επίσης εάν οι ερωτήσεις των εξετάσεων είναι «πολύ δύσκολες» ή «πολύ εύκολες» με τη χρήση στατιστικής ανάλυσης που εφαρμόζεται στις ανθρώπινες ενέργειες.

Τέλος, καθορίστηκε πως οι εξετάσεις δεν θα πρέπει να είναι προσανατολισμένες σε κάποια διανομή, και θα δίνονται με έναν τρόπο που θα έκανε τις εξετάσεις διαθέσιμες σε παγκόσμιο επίπεδο με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.

Προχωρώντας προς τα εμπρός

Ένα διοικητικό συμβούλιο και μια σειρά διευθυντών δημιουργήθηκαν, ενώ κάποιες εταιρείες βοήθησαν με διάφορα κονδύλια για να πάρει σάρκα και οστά ο οργανισμός καθώς και πολλή από την αρχική δουλειά ήταν έργο εθελοντών που είδαν την ανάγκη και ήθελαν να βοηθήσουν. Πολλές εργασίες έγιναν από λίστες ταχυδρομείου ενώ άλλες με τις καθιερωμένες πρόσωπο με πρόσωπο συναντήσεις σε εκδηλώσεις όπως η LinuxWorld στο Σαν Φρανσίσκο (με συναντήσεις όλη την ημέρα, οι οποίες ολοκληρώνονται με το γεύμα, στα γραφεία της IBM). Ενώ ορισμένοι θεωρούσαν ότι κινούμαστε προς τα εμπρός με ρυθμούς χελώνας τελικά είχαμε σταθερή πρόοδο και κάποια στιγμή ήρθε η ημέρα που είχαμε τις πρώτες εξετάσεις που ήταν έτοιμες προς διαχείριση.

Η κότα και το αυγό: Η ενασχόλησή μου με το LPI

Όπως έγραψα και στην αρχή αυτης της καταχώρησης, τα μέλη του Linux International ήταν πλήρως πίσω από τη δημιουργία του LPI το 1998. Προτάθηκε ακόμη το LPI γίνει θυγατρικός οργανισμός του Linux International, αλλά ένιωσα ότι αυτό θα ήταν μια κακή ιδέα. Θα ήταν καλύτερα, ένιωσα, να αποτελεί ξεχωριστή οργάνωση η οποία θα επικεντρώνεται αποκλειστικά και μόνο για την πιστοποίηση, αλλά έδωσα εθελοντικά το χρόνο μου, την προσπάθεια και την εμπειρία για να βοηθήσω το LPI να προχωρήσει.

Τότε, μια μέρα στα τέλη του 1999 το νεοσύστατο LPI είχε ένα μικρό πρόβλημα και είμαι υπερήφανος να πω ότι βοήθησα να διορθωθεί. Προκειμένου να εξακριβωθεί ότι οι εξετάσεις ήταν ψυχομετρικά ακριβείς, δίκαιες και αντάξιες της μάρκας LPI, το LPI έπρεπε να έχει ένα συγκεκριμένο αριθμό των εξετάσεων τελειωμένες και βαθμολογημένες. Αλλά χωρίς το εμπορικό σήμα, δεν υπήρχε τίποτε για να παρακινήσει έναν υποψήφιο να καταβάλει τα χρήματα για να λάβει μέρος στις εξετάσεις. Χωρίς κίνητρο, δεν λαμβάνονται εξετάσεις. Δεν πραγματοποιούνται εξετάσεις και δεν υπάρχει τρόπος να αποδείξει την εγκυρότητα των εξετάσεων. Αυτό ήταν το κλασικό πρόβλημα της «κότας και του αυγού».

Το LPI σκεφτηκε να προσφέρει μερικές από τις εξετάσεις «δωρεάν», αλλά ακόμη και αυτό θα κόστιζε χρήματα που LPI δεν είχε. Κάθισα στη συνάντηση με το προσωπικό και το διοικητικό συμβούλιο του LPI και αναρωτηθήκαμε πως θα μπορούσαμε να λύσουμε αυτό το γόρδιο δεσμό. Τελικά έκανα την ερώτηση «Για πόσα χρήματα μιλάμε;» Η απάντηση ήταν περίπου χίλια δολάρια. Έτσι στις 9 Αυγούστου 1999 (δύο ημέρες μετά τα 49α γενέθλιά μου, και ακριβώς τριάντα χρόνια μετά το ξεκίνημά μου στην επιστήμη των υπολογιστών) εβγαλα το προσωπικό καρνέ επιταγών μου και έγραψα μια προσωπική επιταγή για χίλια δολάρια για το LPI για τη χρηματοδότηση των πρώτων εξετάσεων. Δεν θα μπορούσα να καθίσω πίσω και να παρακολουθώ ένα τόσο σημαντικό θέμα να πεθαίνει λόγω έλλειψης ένα τόσο μικρού χρηματικού ποσού.

Από το σημείο αυτό και μετά το LPI ήταν σε θέση να προχωρήσει με τις εξετάσεις που ανταποκρίνονταν επαρκώς στα πρότυπα που το LPI είχε ορίσει.

Άλλοι (ιδιώτες και επιχειρήσεις) έβγαλαν τα βιβλιάρια επιταγών τους επίσης εκείνη την ημέρα του Αυγούστου του 1999, αλλά για τη δράση μου, έλαβα αργότερα μια πλάκα από το LPI την οποία εκτιμώ σε πολύ μεγάλο βαθμό μέχρι σήμερα:

«Το Linux Professional Institute είναι υπερήφανο και ευγνώμων για τη συμμετοχή του Jon «maddog» Hall ως Platinum Individual Charter Sponsor του LPI, και για τις προσπάθειές του για την προώθηση της χρήσης του Linux στην Επαγγελματική πληροφορική» – 9 Αυγούστου, 1999 «.

και η «προώθηση της χρήσης του Linux στην Επαγγελματική πληροφορική» είναι ο λόγος για LPI συνεχίσει να κινείται προς τα εμπρός, και είμαι περήφανος που συνδέομαι με αυτό.

0