Ελεύθερη Εκπαίδευση (Όπως τζάμπα μπύρα)

του Jon «Maddog» Hall, προέδρου του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Linux International και πρωτοπόρο στο χώρο του GNU/Linux παγκοσμίως.

Το άρθρο αναδημοσιεύεται κατόπιν αδείας του κυρίου Hall καθώς και του υπεύθυνου επικοινωνίας του Linux Professional Institute, Scott Lamberton.

Πρόσφατα, έδωσα μια ομιλία σχετικά με το πώς να αποκτήσει κανείς δωρεάν πανεπιστημιακή παιδεία σε ένα συνέδριο στη Βραζιλία και η ανταπόκριση ήταν εξαιρετικά θετική, οπότε σκέφτηκα να γράψω και στο blog μου σχετικά με αυτό.

Γνωρίζω μερικούς νεαρούς ανθρώπους οι οποίοι τα έχουν πάει πολύ καλά στην επιστήμη των υπολογιστών χωρίς να έχουν ένα πανεπιστημιακό δίπλωμα, ή εάν έχουν, δεν έχει να κάνει με την επιστήμη των υπολογιστών. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, πιστώνονται την διαθεσιμότητα του Ελεύθερου και Ανοικτού Κώδικα Λογισμικού (FOSS) κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής τους πάνω στο λογισμικό. Στην καριέρα μου, πρώτα έμαθα πώς να προγραμματίζω διαβάζοντας ένα βιβλίο και έπειτα κάνοντας πρακτική. Μετά έμαθα στον εαυτό μου πώς να προγραμματίζω σε γλώσσα μηχανής (assembler) κατά τον ίδιο τρόπο.

Στην ομιλία μου, η πρώτη σημείωση είναι ότι η πανεπιστημιακή εκπαίδευση δεν έχει να κάνει με την «εξειδίκευση για μια εργασία». Η «εργασιακή εξειδίκευση» μπορεί να πραγματοποιηθεί και κατά την επαγγελματική κατάρτιση στο λύκειο, αλλά η άποψή μου είναι ότι ο πραγματικός σκοπός του κολλεγίου είναι να μάθει κάποιον πώς να μαθαίνει μόνος του, χωρίς να έχει ένα «δάσκαλο» πάνω από το κεφάλι του να του δίνει πληροφορίες, ή ακόμα και τι είδους πληροφορία πρέπει να γνωρίζει.

Οι καθηγητές στα πανεπιστήμια δικαίως λένε «Δεν έχω όλο το χρόνο να σου μάθω τα πάντα, υπάρχει μια βιβλιοθήκη και υπάρχει και το Διαδίκτυο, υπάρχουν κάποιες εφημερίδες και μπορείς να βρεις ενδιαφέροντες ανθρώπους να συνομιλήσεις ή να τους πάρεις κάποια συνέντευξη…» Έπειτα από αυτό είναι στο χέρι του φοιτητή να εντοπίσει τα δεδομένα, να τα επεξεργαστεί και να βρει την πληροφορία η οποία είναι αληθής και σχετική.

Επομένως, το πανεπιστήμιο θα μπορούσε να διδάσκει αρχές δικτύωσης, όχι «Cisco»; θα έπρεπε να διδάσκει πώς να διαχειρίζεται κανείς την επιχείρησή του με προϊόντα γραφείου, όχι «Microsoft Office», δομή βάσης δεδομένων, σχεδιασμός και επιλογή, όχι «Oracle». Δεν υπάρχει κάτι κακό με αυτά τα προϊόντα τα οποία θα μπορούσαν να διδάσκονται σε δεύτερο επίπεδο στο μάθημα, χρησιμοποιούμενα ως παραδείγματα ύλης.

Το δεύτερο κύριο σημείο το οποίο έκανα ήταν γύρω από το «βάθος» της εκπαίδευσης. Πιστεύω στην διδασκαλία των βασικών και επιτρέπω στον μαθητή να χτίσει σε αυτά. Συνεπώς σε μια εκπαίδευση της επιστήμης των υπολογιστών πιστεύω ότι οι φοιτητές δε θα πρέπει μόνο να μαθαίνουν μια ή δυο γλώσσες μηχανής/assembly αλλά θα πρέπει επίσης να χτίσουν ένα απλό flip-flop, να φτιάξουν ένα μητρώο, να μελετήσουν block level διαγράμματα ενός σύγχρονου υπολογιστή, μαζί με την δομή bus, τοποθέτηση cache και χρησιμοποίησή της, και πως τα περιφερειακά όπως ένας δίσκος, μια ταινία ή flash συνυπάρχουν. Δεν είναι αρκετό να μάθει κανείς JAVA. Τα σύγχρονα υλικά και τα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα κάνουν πολύ καλή δουλειά από το να αποκρύπτουν τα ζητήματα σχετικά με το υλικό, αλλά καταλαβαίνοντας τους σχετικούς χρόνους των διάφορων μορφών της «μνήμης» ενός υπολογιστή (συμπεριλαμβανομένου των network latencies) μπορεί να σώσει ένα μελλοντικό μηχανικό λογισμικό από το να γράψει ένα φρικτό πρόγραμμα, ακόμα και αν το γράφει σε JAVA.

Τα πρώτα χρόνια που προγραμμάτιζα, συχνά μου δινόταν η εργασία να πάρω ένα πρόγραμμα το οποίο ήταν «μυστηριωδώς» αργό και να το κάνω να εκτελεστεί στο μισό χρόνο, στο ένα τέταρτο του χρόνου ή ακόμα και στα δυο εκατοστά του χρόνου. Μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να το φανταστεί κανείς σήμερα, αλλά υπήρχε ένα πρόγραμμα που εκτελείτο σε 10.5 ώρες σε έναν υπολογιστή PDP-11/70. Το επανασχεδίασα (και ένας πρωτοετής φοιτητής το επανέγγραψε) ώστε να εκτελείται σε τρία λεπτά, βασιζόμενος στη γνώση που είχα για την αρχιτεκτονική των υπολογιστών και έχοντας τα πιο ενεργά κομμάτια του προγράμματος και τα δεδομένα παραμένοντα στην μνήμη cache.

Πιστεύω ότι με το να διδάσκεται στους φοιτητές αυτό το βασικό επίπεδο, αυτά τα λίγα πράγματα θα γίνουν «κτήμα» τους στο μέλλον και θα μπορέσουν να βρουν πως λειτουργούν τα καινούργια αντικείμενα, τουλάχιστον σε ένα επίπεδο χρήσιμο ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Έπειτα μιλώ συχνά σχετικά με τις διάφορες υποκατηγορίες της εκπαίδευσης σε πανεπιστημιακό επίπεδο.

Ήμουν τυχερός αρκετά για να παρακολουθήσω μαθήματα στο Drexel University της Φιλαδέλφεια. Το Drexel ήταν ένα πανεπιστήμιο το οποίο πίστευε πολύ στην συνεργατική εκπαίδευση. Σπουδάζοντας ως ηλεκτρολόγος μηχανικός το 1969, είχα επίσης την ευκαιρία να έχω μια συνεργατική περίοδο με την Western Electric Company (το κατασκευαστικό κλάδο της Bell System) στη Βαλτιμόρη, του Μέρυλαντ. Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της πρώτης συνεργατικής περιόδου που υπέγραψα για ένα ανταποδοτικό μάθημα μέσω της Bell System το οποίο ονομαζόταν «How to program the IBM 1130 in FORTRAN». Αυτό το μάθημα έβαλε τη σπίθα για την αγάπη μου προς τους υπολογιστές.

Η συνεργατική συνεδρία ωστόσο είχε δύο σκοπούς. Με έπεισε επίσης ότι μπορεί να μην ενδιαφέρομαι τελικά να γίνω ένας ηλεκτρολόγος μηχανικός όπως αρχικά νόμιζα και με τους υπολογιστές να μου τραβούν το ενδιαφέρον και τα στοιχεία ηλεκτρολογίας να με απομακρύνουν, άλλαξα κατευθύνσεις. Η συνεργατικότητα μπορεί να σου χαράξει το μονοπάτι πριν να αποφοιτήσεις από το πανεπιστήμιο, επιτρέποντάς σου να δεις τι ακριβώς κάνουν οι άλλοι άνθρωποι σε αυτό το πεδίο. Η συνεργατικότητα επίσης μου έδωσε τα χρήματα για να καλύψω τα κολλεγιακά μου έξοδα και μου επέτρεψε να δω πως δουλεύει πραγματικά μια μεγάλη βιομηχανία.

Ένα άλλο μονοπάτι στην εκπαίδευση είναι το πρόγραμμα της «συντεχνίας». Πολλά χρόνια πριν, στην Αγγλία, ένα πρόγραμμα είχε οργανωθεί για να εκπαιδεύσει ανθρώπους για μια δουλειά. Κάποιος ξεκινούσε ως μαθητευόμενος σε κάποιον αρχιτεχνίτη, κάνοντας απλές εργασίες για αυτόν, ενώ ταυτόχρονα μάθαινε την τέχνη και έπαιρνε ένα μικρό μισθό. Όσο περνούσε ο καιρός, ο μαθητευόμενος μάθαινε αρκετά ώστε να ακολουθήσει το δικό του δρόμο και να γίνει ένας «Journeyman» ενώ στο τέλος είχε πλέον μάθει τόσα ώστε ήταν αρκετά ικανός για να γίνει «Master Craftsman».

Σε πολλά μέρη το πανεπιστήμιο έχει καθόλου (ή πολύ μικρά) δίδακτρα, αλλά ακόμα και αν τα δίδακτρα είναι μηδενικά, κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να παρακολουθήσουν. Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζεται να δουλέψουν ώστε να κερδίσουν χρήματα για να υποστηρίξουν εαυτόν και οικογένεια.

Ένα πρόγραμμα μαθητείας μπορεί να οργανωθεί εκεί όπου κάποιος δουλεύει για κάποιες ημέρες την εβδομάδα, λαμβάνει μισθούς από μια εταιρεία, αλλά επίσης παρακολουθεί μαθήματα κάποιες ημέρες την εβδομάδα οδεύοντας προς την πανεπιστημιακή του μόρφωση. Ο εργοδότης τελικά καταλήγει να έχει έναν εκπαιδευμένο υπάλληλο ο οποίος μπορεί να εφαρμόσει τη γνώση του στην εταιρεία, εκείνος είναι ευχαριστημένος γιατί έχει πάρει ένα πτυχίο και η χώρα γιατί έχει ακόμα έναν μορφωμένο πολίτη…. μια win-win-win κατάσταση.

Τελικά υπάρχει η αυτοδιδασκαλία και τα προγράμματα επίβλεψης. Κανένας δεν έχει την ικανότητα να μάθει τελείως μόνος του, αλλά με μερικές ερωτήσεις σε κάποιον μέντορα, ορισμένοι άνθρωποι μπορούν να μάθουν πολλά. Η ποσότητα των ελεύθερων δεδομένων στο Διαδίκτυο είναι χωρίς προηγούμενο στην ιστορία. Όχι μόνο έχουμε δομημένες συλλογές, όπως το Project Gutenberg, αλλά έχουμε επίσης προσπάθειες όπως του MIT και της Khan Academy όπως και άλλα ακαδημαϊκά sites τα οποία ανεβάζουν αρκετό εκπαιδευτικό υλικό στο Διαδίκτυο δωρεάν.

Πως ξεκινάτε;

Προτείνω στους μαθητές να επισκεφτούν ένα πανεπιστήμιο και να βρουν τον τίτλο που ενδιαφέρονται να αποκτήσουν. Έπειτα να βρουν το πρόγραμμα σπουδών για αυτόν τον τίτλο. Αυτό θα βοηθήσει τον μελλοντικό φοιτητή να βρει τι πληροφορία θα πρέπει να γίνει γνώση και σε ποια σειρά. Για παράδειγμα, είναι δύσκολο να διαβάσει και να καταλάβει κανείς ένα βιβλίο φυσικής υψηλού επιπέδου εάν δεν έχει το μαθηματικό υπόβαθρο για να το καταλάβει, συνεπώς θα πρέπει να διαβάσει μαθηματικά ως «προαπαιτούμενα» για τη φυσική. Συνήθως το πρόγραμμα σπουδών υποδεικνύει τα προαπαιτούμενα ενός μαθήματος.

Από τη στιγμή που γνωρίζετε τα μαθήματα που χρειάζεσθε και τη σειρά που θα πρέπει να τα παρακολουθήσετε τότε θα πρέπει να βρείτε ποια βιβλία χρησιμοποιούνται για κάθε μάθημα. Συνήθως οι ιστοσελίδες των πανεπιστημίων σας ενημερώνουν για τους καταλόγους βιβλίων των μαθημάτων. Μερικές φορές θα πρέπει να ψάξετε ή να «σκάψετε» λίγο παραπάνω για να τους βρείτε και εν τέλει μπορείτε να βρείτε τους τίτλους και τους συγγραφείς ή μια λίστα «προτεινόμενων συγγραμμάτων».

Φυσικά τα βιβλία κοστίζουν, αλλά μπορείτε να τα βρείτε και online και αγοράζοντας μια ελαφρώς παλαιότερη έκδοση μπορείτε να γλιτώσετε αρκετά χρήματα χωρίς να χάσετε κάποια σημαντική πληροφορία. Αγόρασα ένα βιβλίο πάνω στους νόμους περί επιχειρήσεων το οποίο κανονικά κοστίζε3ι 100 δολάρια, μόνο για 15 επειδή ήταν χρησιμοποιημένο και σε παλαιότερη έκδοση.

Τώρα που μπορείτε να ξεκινήσετε το διάβασμα και ενώ διαβάζετε μπορείτε επίσης να ψάξετε στο Διαδίκτυο για άλλα γραπτά σε αυτό το θέμα. Ίσως εάν βρείτε ένα forum ανθρώπων που μιλούν για το αντικείμενο αυτό, και αφού διαβάζοντας μερικά από τα σχόλια στο forum (για να διαπιστώσετε μήπως και έχει ήδη απαντηθεί η ερώτηση που θέλετε να κάνετε), μπορείτε να θέσετε το ερώτημα. Οι άνθρωποι στο forum μεταμορφώνονται σε συμμαθητές αλλά και μέντορες.

Κάνετε πάντοτε τις ασκήσεις στο τέλος των βιβλίων; και αυτές που έχουν απάντηση και αυτές που δεν έχουν.

Όχι απλά «Μαθαίνοντας το Linux»

Εάν προσπαθείτε να μάθετε σχεδιασμό λειτουργικών συστημάτων, φυσικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το GNU/Linux ως ένα παράδειγμα. Εξ’ άλλου χρησιμοποιείται στο 98% των μεγαλύτερων, γρηγορότερων υπολογιστών του κόσμου σήμερα, είναι το πιο χρησιμοποιούμενο λειτουργικό σύστημα στα ενσωματωμένα συστήματα και συνοδεύει πολλά συστήματα διακομιστών. Φυσικά και το Android χρησιμοποιεί τον πυρήνα Linux επίσης, συνεπώς ο Πυρήνας Linux είναι ίσως ένας από τους πιο χρησιμοποιούμενους πυρήνες στον κόσμο. Υπάρχουν τέλος, πολλά «ανοικτά» λειτουργικά συστήματα διαφορετικά από το GNU/Linux.

Το FreeDOS είναι μια άλλη έκδοση του συστήματος MS-DOS, συμβατική με το αρχικό σύστημα. Είναι ένα απλούστερο λειτουργικό σύστημα και είναι ένα καλό μέρος να ξεκινήσει κανείς τη μελέτη των λειτουργικών συστημάτων.

Επιπρόσθετα του πυρήνα Linux, υπάρχουν και οι *BSD πυρήνες (FreeBSD, OpenBSD και NetBSD, Mach (ένας μικρο-πυρήνας από το Carnegie Mellon University που αποτελεί τη βάση του Mac OS X) αλλά και ο πυρήνας GNU Hurd (επίσης ένας μικρο-πυρήνας).

Εάν ενδιαφέρεστε στον σχεδιασμό συστημάτων αρχείων, ένα ευρύ πεδίο των συστημάτων αρχείων υποστηρίζονται όπως επίσης και οποιοσδήποτε τύπος δικτυακού πρωτοκόλλου, από το TCP/IP μέχρι το Bluetooth.

Ενδιαφέρεστε στις γλώσσες προγραμματισμού; Σχεδόν όλες οι γλώσσες στις οποίες έχω εμπειρία, έχει μια έκδοση ΕΛ/ΛΑΚ, συμπεριλαμβανομένου των γλωσσών scripting που χρησιμοποιούνται για σχεδιασμό ιστού.

Εάν μελετάτε σχεδιασμό βάσεων δεδομένων, πηγαίνετε στο Sourceforge.net και βρείτε τις βάσεις δεδομένων που υπάρχουν εκεί. Κοιτάξτε τον κώδικα αυτών των βάσεων δεδομένων και δείτε πως λειτουργούν. Κάντε το ίδιο πράγμα για το σχεδιασμό των λειτουργικών συστημάτων, το σχεδιασμό μεταγλωττιστών (compilers) και άλλων μαθημάτων.

Μιλώντας για σχεδιασμό Ιστού, αμφότεροι Firefox και Apache είναι ΕΛ/ΛΑΚ όπως και αρκετός κώδικας για την υλοποίηση VoIP, όπως το Asterisk.

Ενδιαφέρεστε για γραφικό σχεδιασμό ή animation; Εργαλεία όπως το GIMP, το Inskscape και το Blender μπορεί να μην είναι ευρείας κυκλοφορίας στον κλάδο αυτό, αλλά μπορείτε να μάθετε αρκετά από τις διάφορες βασικές τεχνικές και να τις εφαρμόσετε σε ένα άλλο εργαλείο αργότερα.

Μπορείτε επίσης να συμμετάσχετε σε διάφορα Free Software Projects και να αφιερώσετε το χρόνο σας και τις γνώσεις σας σε αυτά. Βρείτε ένα έργο στο οποίο θέλετε να συνεισφέρετε, διαβάστε τις λίστες ταχυδρομείου του έργου ενώ ταυτόχρονα ανακαλύπτετε τι χρειάζεται για να ολοκληρωθεί. Συνήθως ξεκινάει κανείς με διορθώσεις σφαλμάτων και ποιοτικό έλεγχο και όσο βελτιώνεται στον προγραμματισμό και γνωρίζεται καλύτερα με την ομάδα, προχωράει και στη δημιουργία νέων χαρακτηριστικών.

Ακόμα και αν δεν σπουδάζετε Επιστήμη των Υπολογιστών μπορείτε να συνεισφέρετε σε διάφορα έργα. Ίσως με την συγγραφή ή μετάφραση τεκμηρίωσης ή ακόμα και με την επισκόπηση αυτής για τυχόν λάθη. Αυτές οι εργασίες δε θα βοηθήσουν μόνο το project, αλλά και εσάς στο να μάθετε καλύτερα το θέμα αυτού. Μπορώ ειλικρινά να πω ότι υπάρχουν αρκετά θέματα στα οποία είχα ελλιπή κατανόηση μέχρι την ώρα που έπρεπε να τα διδάξω σε κάποιον άλλο. Όπως το γράψιμο, η επισκόπηση και η μετάφραση τεκμηρίωσης, έτσι και η μάθηση ενός αντικειμένου δε γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη.

Για παράδειγμα, εάν έχετε εξειδίκευση στις επιχειρήσεις, μπορεί να διαβάσετε την τεκμηρίωση ενός ERP συστήματος και εάν η τεκμηρίωση δεν είναι ξεκάθαρη πάνω στο πως είναι δομημένο το λογισμικό ή στο πως λειτουργεί μπορείτε να προτείνετε αλλαγές σε αυτή. Επίσης μπορεί να προτείνετε απαραίτητες βελτιώσεις στο λογισμικό για να ταιριάζουν με τις ανάγκες της επιχείρησης. Να είστε όμως προσεκτικοί, καθώς πολλές «προτάσεις» εάν γίνουν απότομα μπορεί να λάβουν την απάντηση «πολύ καλή ιδέα… γιατί δε γράφεις τον κώδικα» και να μην είστε έτοιμοι γι’ αυτό.

Ένας άλλος τρόπος μάθησης είναι να διδάξετε κάτι σε κάποιον άλλο. Εάν είστε καλοί στο να μαθαίνετε διαβάζοντας βιβλία και εξασκούμενοι μόνοι σας, «τσιμεντώστε» το συγκεκριμένο θέμα στον εγκέφαλό σας κάνοντας μια παρουσίαση γι’ αυτό. Διδάσκοντας αυτό στην τάξη, εμπλουτίζεται εξ’ άλλου και το portfolio σας.

Πιστοποίηση

Εκτός από την εκπαίδευση, συνήθως τα πανεπιστήμια παρέχουν και μια «πιστοποίηση». Εάν το καλοσκεφτεί κάποιος, το δίπλωμα που λαμβάνει κανείς στο τέλος των σπουδών του είναι και αυτό μια «πιστοποίηση», ότι δηλαδή πήγε σε αυτό το πανεπιστήμιο, σπούδασε ένα συγκεκριμένο αριθμό μαθημάτων και ικανοποίησε τους καθηγητές με την απόκτηση και διατήρηση συγκεκριμένου όγκου γνώσεων τις οποίες μπορεί πλέον να χρησιμοποιήσει.

Για πολλούς λόγους μια πιστοποίηση όπως ένα δίπλωμα είναι σαν τα χαρτονομίσματα. Η πιστοποίηση αξίζει εξαιτίας της εμπιστοσύνης που έχει το κοινό απέναντί της. Μια πιστοποίηση που είναι αρκετά εύκολη να αποκτηθεί, ή δεν ελέγχει κατάλληλα τον μαθητή, χάνει αυτομάτως την αξία της.

Τα καλά πανεπιστήμια, έχουν διαπιστευτήρια από διάφορες υπηρεσίες αξιολόγησης για να διασφαλίζουν ότι διατηρούν υψηλά επίπεδα εκπαίδευσης και πιστοποίησης.

Για πιο στοχευμένες σπουδές όπως το να γίνει κανείς διαχειριστής συστημάτων Linux, υπάρχουν αρκετά προγράμματα πιστοποίησης όπως το Linux Professional Institute (http://www.lpi.org). Οι πιστοποιήσεις LPI αναπτύσσονται από την συμβολή των ανθρώπων του πεδίου και υπεισέρχονται σε αυστηρή δοκιμασία και διόρθωση και με αυτόν τον τρόπο διατηρούν υψηλό επίπεδο «εμπιστοσύνης». Το LPI επίσης καθορίζει την ύλη για κάθε επίπεδο πιστοποίησης ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός μελέτης.

Παρ’ όλα αυτά, σε πολλές περιπτώσεις, μια πιστοποίηση δεν είναι αρκετή για να πάρει κανείς τη δουλειά. Είναι ένα πλεονέκτημα και συγκεκριμένα όταν ο εργοδότης δε γνωρίζει πολλά από τεχνολογία ώστε να κάνει τις σωστές ερωτήσεις. Εκτός και αν αυτός που λαμβάνει την πιστοποίηση εργάζεται είτε ως ανεξάρτητος σύμβουλος ή ως σύμβουλος σε μια εταιρεία με άλλους ομοίους. Το να μπορεί να πει ότι το 100% των συμβούλων έχουν τουλάχιστον μια πιστοποίηση και ότι ένα μεγάλο ποσοστό των συμβούλων έχει υψηλού επιπέδου πιστοποιήσεις είναι γενικά καλό για μια εταιρεία ως σύνολο.

Μια ακόμα απόδειξη της γνώσης που έχετε μπορεί να αποτελεί και το βιογραφικό σας ή Cirriculum Vitae (CV). Αυτό περιλαμβάνει ένα κατάλογο με τα ταλέντα και τα επιτεύγματά σας και επιτρέπει στον δυνητικό εργοδότη να διαπιστώσει εάν έχετε τις ικανότητες που χρειάζονται για μια συγκεκριμένη εργασία.

Ένας τρίτος τρόπος «πιστοποίησης» είναι οι συστατικές επιστολές τις οποίες μπορείτε να λάβετε από προηγούμενους εργοδότες και συνεργάτες.

Το Portfolio

Κατά τη διάρκεια της εργασίας σας, διατηρήστε ένα portfolio, δηλαδή μια μικρή παρουσίαση όλης της δουλειάς σας και μια μεγαλύτερη των επιτευγμάτων για τα οποία είστε πιο υπερήφανοι. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει άρθρα περιοδικών και βιβλία τα οποία έχετε γράψει, ομιλίες που έχετε δώσει, ακόμα και αν αυτές ήταν στις τοπικές ομάδες χρηστών Linux.

Αργότερα, θα μπορείτε να παρουσιάσετε αυτό το portfolio στους δυνητικούς εργοδότες ως απόδειξη της δουλειάς σας.

Εξοπλισμός Εργαστηρίου

Όταν ξεκίνησα την πορεία μου στην επιστήμη των υπολογιστών το 1969, ακόμα και οι μικρότεροι υπολογιστές κοστίζανε εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια. Παρ’ όλα αυτά, σήμερα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα παροπλισμένο επιτραπέζιο σύστημα ή φορητό υπολογιστή για οποιαδήποτε υπολογιστική εργασία. Ο υπολογιστής σας μπορεί να μην είναι ο γρηγορότερος, ή να μην έχει τη μεγαλύτερη χωρητικότητα, αλλά ακόμα και οι ανακυκλούμενοι υπολογιστές σήμερα έχουν όλη τη δυνατότητα που χρειάζεται ένας φοιτητής της επιστήμης των υπολογιστών.

Εάν έπρεπε να διαλέξω έναν καινούργιο υπολογιστή για την εκπαίδευση σήμερα, θα έψαχνα για μια CPU 64-bit, με υποστήριξη εικονικοποίησης, μια κάρτα γραφικών που να υποστηρίζει γραφικά 3D, εάν είναι δυνατόν από προμηθευτή ο οποίος παρέχει drivers ανοικτού κώδικα. Η ΚΜΕ δεν χρειάζεται να είναι η γρηγορότερη και η κάρτα 3D ή «πιο καυτή», αλλά θα πρέπει να υποστηρίζει αυτές τις βασικές επιλογές.

Με αυτό το σύστημα θα μπορείτε να εκκινήσετε μερικές εικονικές μηχανές και να ορίσετε «δικτύωση» μεταξύ τους, έπειτα να εξασκηθείτε προγραμματίζοντας ένα «High Performance Computer» (HPC) στο ίδιο notebook.

Με μερικούς παραπεταμένους υπολογιστές μπορείτε να εξασκηθείτε στήνοντας ένα διακομιστή υψηλής διαθεσιμότητας, ή ένα μικρό «cluster».

Η εικονικοποίηση και οι εξομοιωτές έχουν αλλάξει επίσης τη μορφή της εκπαίδευσης. Αντίγραφα των παλαιών (αλλά ακόμα ενδιαφέροντων) λειτουργικών συστημάτων υπάρχουν σήμερα σε όλο το Διαδίκτυο και μπορούν να εκτελεστούν στους εξομοιωτές παλιού (αλλά ακόμα ενδιαφέροντος) hardware.

Θέλετε να μάθετε περισσότερα για το hardware; Το Arduino και το Raspberry Pi είναι πολύ φθηνοί υπολογιστές με πολλά «projects» online τα οποία μπορούν να σας βοηθήσουν να μάθετε σχετικά με τα ηλεκτρονικά. Εάν δεν μπορείτε να επωμιστείτε το κόστος αυτών των μονάδων, ίσως μαζί με κάποιο φίλο μπορείτε να το σπάσετε στα δυο. Είναι πιο διασκεδαστικό να εργάζεστε πάνω σε αυτά τα αντικείμενα μαζί με κάποιον άλλο παρά μόνος σας.

Μπορείτε επίσης να ξεκινήσετε ένα Hackerspace. Εκεί μπορείτε να μοιραστείτε τα εργαλεία που μπορεί να χρειάζεστε για την εκπαίδευση. Σας προτείνω να βρείτε μερικούς φίλους οι οποίοι θέλουν να μελετήσουν μαζί σας στο Hackerspace και να περάσετε και πάλι καλά μελετώντας παρέα.

Μου λέτε να μην πάω στο πανεπιστήμιο;

Όχι. Ακόμα και αν νιώθω ότι η «πανεπιστημιακή εκπαίδευση» μπορεί να αποκτηθεί στις ημέρες μας και χωρίς να πάει κάποιος σε ένα πανεπιστήμιο, πιστεύω ότι τα πανεπιστημιακά μου χρόνια ήταν τα καλύτερα της ζωής μου. Το να βρίσκομαι σε ένα περιβάλλον το οποίο είναι σαφώς προσανατολισμένο στη μάθηση, είτε των βασικών γνώσεων, είτε της σχέσης με άλλους ανθρώπους, ήταν κάτι που άξιζε τον κόπο για μένα. Εάν έχετε την ευκαιρία να το κάνετε, εμπρός!

Για αυτούς τους ανθρώπους όμως, που δεν μπορούν να πάνε στο πανεπιστήμιο, περιέγραψα παραπάνω ένα δρόμο στον οποίο μπορείτε να βρείτε την ίδια γνώση αλλά και να αποκτήσετε κάποιου είδους πιστοποίηση.

Σύνοψη

Εκμεταλλευτείτε το δωρεάν υλικό στο Διαδίκτυο. Καθορίστε ένα στόχο μάθησης και χρησιμοποιείστε τις πηγές εκεί έξω για να μορφωθείτε. Αφού έχετε αποκτήσει την πληροφορία, μπορείτε να συνεχίσετε και να πιστοποιηθείτε μέσω ενός προγράμματος όπως το LPI.

– Jon «maddog» Hall –  

0